İş yerində biri var ki, işini sevə-sevə edirdi…
İndi isə gözləri yuxulu, baxışları yorğun. Sakitdir. Danışmır. Şikayət də etmir…
– Nə dəyişdi? Niyə əvvəlki enerji yoxdur? Niyə işçilər gəlir-gedir, amma daimi qalan olmur?
Bəlkə bir az diqqət, bir az dinləmək kifayət edər.
Ətrafda nə baş verir? Qaydalar düz işləyir, bəs ədalət?
Görünənlər qaydasındadır, bəs görünməyənlər?
🧭 Hər şey qanuni ola bilər, bəs insanlıq nə oldu?
🎯 Tapşırıq veririk, bəs dəyər verdiyimizi hiss etdiririk?
📣 Fikir demək azaddır, amma kim danışacaq qədər inamlıdır?
Bəzən böyük problemləri görmək üçün sadəcə bir az dayanıb baxmaq lazımdır:
“Biz harada nəyi unuduruq?”
İnsanlar işdən bir gündə getmirlər.
Onlar bir müddət susur, içinə qapanır, sevgisini itirir və sonra fiziki olaraq yox olurlar….
Və o zaman gec olur.
